|
Bilstain 22/7
Met Natsja Bart en Chris |
||
|
Zoals Bart aankondigde op de website wilde hij nog eens gaan rijden in Bilstain. Op tijd afgesproken ter plaatse zodat we rap konden starten. Dat was echter zonder de veerpoot van Natasha haar brommer gerekend: we waren nog maar 100 meter weg toen die besloot een eigen leven te leiden en spontaan z’n veer ‘uitspuwde’... Allee terug naar de bus, maar ’t was niks wat nen handige Bart en een beetje ‘professioneel’ gereedschap niet kon repareren. |
 |
|
|
Efkes later waren we dan toch vertrokken. En na van de indruk bekomen te zijn dat de bergen daar echt HOOG zijn, de stenen een pak GROTER, de modder een stuk VETTIGER, de putten veel DIEPER en de beek veel NATTER, bevonden we ons ergens achterin en werd ik meteen gepromoveerd tot ‘coach’ voor Natasha... ’t Kwam erop neer dat Bart en ik iets uittestten en dat zij dat dan ook probeerde. Tussendoor probeerde ik haar dan al die dingen te vertellen die ik de voorbije 2 jaar te horen kreeg in Breda en die mij op dat moment ook nog niet lukten... Elleboog buigen, binnenarm strekken, kont naar buiten.(Alex zou trots op mij zijn geweest, ik kan misschien mijn ‘labelkes’ eens doorgeven) En dat bijgestaan door Bart met enkele bemoedigende woordjes: “ allee Moermie, zo mutte danidoen...” of “ Seeg KIEKEN, wadoedeganaa...” |
||
 |
 |
 |
|
|
|
|
 |
Af en toe leek het hopeloos... Maar dan toch weer vol goede moed verder... |
|
|
Ondertussen was het ook duidelijk geworden dat Bart een grote voorliefde heeft voor HELLINGEN (Natasha, iets minder!) Ze kunnen niet hoog of stenig genoeg zijn, Bart wil erop of eraf of allebei!!! Na een stevige vol-au-vent in de kantine, en een ’kleine detour’ langs een paar hellingen (Bart reed voor...), zijn we nog wat gaan stoeien tussen de steentjes: |
||
 |
 |
 |
 |
 |
 |
|
Haddek al
gezegd dat we ons wreed geamuseerd hebben? |
||
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
|
 |
 |
 |
 |
 |